Een verhaal in een interactieve tijdbalk

Show, don’t tell luidt een bekende wijsheid onder literaire schrijvers. Laat de feiten voor zichzelf spreken. Niet alle feiten natuurlijk. Het is de kunst de feiten te kiezen die samen het verhaal vertellen, bijvoorbeeld doordat ze een belangrijke mijlpaal markeren of symbool staan voor een interessante ontwikkeling.

Afgelopen woensdag is Elizabeth Taylor ons ontvallen. De New York Times had zich voorbereid en publiceerde direct een interactieve tijdbalk: Elizabeth Taylor: 1932-2011. Er zijn vuistdikke boeken geschreven over de actrice, maar haar verhaal past kennelijk ook op één scherm. Het is allesbehalve een nieuw idee en niet alles aan dit voorbeeld is geslaagd. De navigatie is bijvoorbeeld onhandig en de integratie met beeld en geluid summier. Maar het werkt. Of je er nu snel doorheen klikt of de tijd neemt om alle achterliggende artikelen en filmfragmenten te bekijken: je krijgt een goed beeld van het leven van een spraakmakende vrouw.