Flatplan-apps getest (4 en slot): Flatplan

Dit is de laatste aflevering van een serie waarin ik op zoek ging naar een laagdrempelige app voor het maken van een tijdschriftindeling (een ‘plank’ in vakjargon). Voor deze vierde aflevering (zie ook deel een, twee en drie) ging ik op bezoek bij een collega in mijn eigen woonplaats. Samen met Miro Lucassen, hoofdredacteur van het tijdschrift MacFan, onderwierp ik Flatplan aan een test.

Miro combineert de hoofdredactie van MacFan met een eigen tekstbureau, Miluc media, dat ook geregeld magazines produceert. Ik ben vooral geïnteresseerd in MacFan: een magazine van minstens 84 pagina’s dat elke twee maanden verschijnt. Miro stelt elk nummer samen, zet opdrachten uit bij journalisten en fotografen, bewaakt de redactionele formule en stemt alles af met de vormgever. Dat kan toch bijna niet zonder ondersteunende software?

Opgemaakte pdf’s in een flatplan

Miro blijkt voor MacFan een eigen systeem te gebruiken, waarin hij alle artikelen van een editie op een rij zet, voorzien van paginanummers. Hij gebruikt de software vooral om de voortgang bij te houden en andere partijen op de hoogte te houden (vormgever, drukker en administratie). Daarvoor exporteert hij de gegevens naar een Excel-bestand, dat hij zo nodig handmatig nog wat aanpast.

Miro is gewend aan het systeem; hij ligt niet wakker van de tekortkomingen. ‘Maar een visuele interface zou best handig zijn’, geeft hij toe. ‘Het zou bijvoorbeeld prettig zijn als ik een pagina of spread gewoon kon verslepen.’ En een preview van pdf’s zou ook niet misstaan. ‘Zodra de vormgever een pagina heeft opgemaakt, zou ik de pdf graag in mijn flatplan terugzien. Zo kun je beoordelen of het ritme in het magazine deugt.’

Het concept van een ‘spread’ ontbreekt

Voor deze gelegenheid maakt Miro in Flatplan een bladindeling voor een MacFan van 84 pagina’s. Dat is even slikken: Flatplan zet voorkant, achterkant en alle 41 spreads onder elkaar. Pagina’s verplaatsen gaat met drag & drop, maar helaas maar met één pagina per keer. Miro: ‘Het hele concept van een ‘spread’ ontbreekt in deze app. Dat is geen doen als je een artikel van zes pagina’s wilt opschuiven.’

Een nieuwe flatplan maken op basis van een bestaande, lijkt niet mogelijk. ‘Een aanzienlijk deel van het magazine bestaat uit vaste rubrieken. Die ga ik natuurlijk niet elke editie opnieuw invoeren.’ Het eindoordeel is niet mals. De app lijkt vooral geschikt voor kleine uitgaven van maximaal 24 pagina’s, maar ook in dat geval zijn de mogelijkheden erg beperkt. De producent van Flatplan vermeldt dat er nog aan de app wordt gesleuteld; het gaat hier om een bèta-versie. Dat maakt Miro niet veel milder. ‘Voordat deze app geschikt is voor professioneel gebruik moet er nog veel gebeuren.’

18 juni verschijnt een samenvatting van mijn zoektocht in Tekstblad

Laat een reactie achter